Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Του Μάη


Άσχετο, αλλά αυτό που ονειρευόμουν στη ζωή μου ήταν το βόλεμα. Μα είναι  λες και κάποιος ακούει  τους πιο βαθιούς μου πόθους και κάνει τα πάντα για να μην πραγματωθούν. 
 Αν όμως πια  κάτι  μπορώ με βεβαιότητα να πω, είναι πως είμαι ευγνώμων γι’ αυτό. Σιγουρεύομαι κάθε που βρίσκονται πράγματα και άνθρωποι  που κάνουν την ανάσα μου να κόβεται, τις φλέβες να πάλλονται, το μυαλό να γυρνάει.  
;)

4 σχόλια:

UrbanTulip είπε...

ειναι ωραιο μεσα μεσα να εκτιμας το βολεμα :)

kihli είπε...

γενικα είναι ωραίο να έχουμε όνειρα ;)

.christina είπε...

Και ποιος δεν επιζητεί το βόλεμα...όμως ποιος το πετυχαίνει πραγματικά;
Καλώς σε βρήκα και καληνύχτα! :)

Ανώνυμος είπε...

...