Νήστεψα για μια εβδομάδα. Παράδοξο για μένα. Μα αφού το άπαν σύμπαν που με περιβάλλει νηστεύει φέτος, είπα να ακολουθήσω. Και να θελα να μην, κρέας δεν έκανε την εμφάνιση του σ' αυτό το σπίτι εδώ και πολλές μέρες. Αναγκαστικά, πήγα με τη νόρμα. Έχει μια εβδομάδα που πεινώ. Όλο τρώω κι όλο πεινώ. Άρχισα να ανησυχώ, μην και έπαθα κάτι. Σήμερα στο σπίτι δεν υπήρχε τί-πο-τε εκτός από μια ανακοίνωση: Φαί θα φάμε μετά τον Καλό Λόγο. Ναι καλά, είπα κι ανηφόρησα στο πρώτο τεικαγουετζάδικο που βρήκα μπροστά μου και πήρα κι έφαγα 2 veggie burgers, 1 fish burger, 1 XL πατάτες, μια χωριάτικη και μια μηλόπιτα. Μονοκοπανιά. Δεν τα μάσησα, τα κατάπια. Νηστίσιμα όλα όμως, έτσι? Μην ξεχνιόμαστε κιόλας.
Εκκλησία δεν πήγα καθόλου φέτος. Έχω λιώσει στους καφέδες και στην μπιρίμπα. Εκκλησία όμως δεν πήγα καθόλου φέτος.
Τελείωσα και το βιβλίο μου σήμερα. Ο χρόνος πάλι, της Σώτης Τριανταφύλλου. Και μπορεί να την γλίτωσα από τον αγλέουρα που χλαπάκισα, από το βιβλίο όμως όχι. Βαρυστομάχιασα απίστευτα. Δεν βρίσκω κανένα λόγο γιατί αγόρασα εξ αρχής αυτό το βιβλίο. Δεν έχω διαβάσει κανένα άλλο βιβλίο της. Για να είμαι ειλικρινής, μετά τον πρώτον χρόνο στη σχολή που με υποχρέωσαν να διαβάσω σ΄ ένα εξάμηνο 35 λογοτεχνικά στην εισαγωγή της νεοελληνικής λογοτεχνίας, δεν ξαναδιάβασα Έλληνα συγγραφέα. Τα τελευταία χρόνια εξάλλου έχω πάθει μια μανία με τους Ρώσους. Από τα περιοδικά όμως ήξερα το βιβλίο. Δηλαδή, μόλις το είδα στο βιβλιοπωλείο είπα, α, η βιογραφία της. Το πήρα κι έφυγα. Γιατί? Ήταν τίγκα σε ονόματα μουσικών και συγγραφέων που δεν ξανάκουσα στη ζωή μου, από αποσπάσματα των βιβλίων της που επίσης δεν ξανάκουσα στη ζωή μου και δηλώσεις που μου την έκαναν εξαιρετικά αντιπαθή. Έχει κάνει δεν ξέρω κι εγώ πόσες εκτρώσεις, μισά την οικογένεια της και τέτοια παρόμοια. Είμαι πολύ πουριτανή για να μην με ενοχλούσαν. Ούτως ή άλλως, έτσι τους κρίνω τους ανθρώπους. Οι παραβάτες των αξιών που εγώ πιστεύω μου είναι αντιπαθείς κι αδιάφοροι. Δυστυχώς.
Λοιπόν. Tο απόγευμα αυτό είναι πολύ μεγάλο. Πετάγομαι ένα κομμωτήριο κι επιστρέφω, ξαπλώνω, κοιτώ το ταβάνι κι ακούω καμιά εκατοστή φορές αυτό το τραγούδι που σου το αφιερώνω:
Καλή Ανάσταση!





